2018

Een omineus beeld, zo aan het begin van 2018. Het stamt uit 1968. In januari van dat jaar zette Tsjechoslowakije de eerste stap op weg naar ‘socialisme met een menselijk gezicht’. Zo’n acht maanden later was het experiment alweer voorbij. Tanks van het Warschaupact rolden door de straten van Praag om ervoor te zorgen dat Tsjechoslowakije weer netjes in de pas liep. Voor Historisch Nieuwsblad schreef ik in het kader van ‘Rampjaar 1968’ een artikel over wat de Praagse Lente is gaan heten.

Het jaar 2018 belooft voor mij geen rampjaar te worden. In april ligt mijn tweede boek De spoken van Visegrád in de winkel. Het wordt nog even doorwerken om dat voor elkaar te krijgen, maar het werk vordert voorspoedig. In het boek zal Praag ook aan de orde komen, zij het nog eens vijftig jaar eerder: rond de geboorte van Tsjechoslowakije in 1918. De gebeurtenissen in de periode tussen de beide wereldoorlogen klinken ook in 2018 nog door in Tsjechië, Slowakije, Polen en Hongarije.

Wie weet wat het jaar verder nog brengt? Ik zie er in ieder geval naar uit om ook in 2018 weer mijn verhaal te vertellen.