Even iets heel anders…

Cover_8-2017

Voor het laatste nummer van 2017 van Geschiedenis Magazine begaf ik mij op voor mij wat minder bekend terrein en schreef ik een artikel over de Nederlandse invasie van Engeland in 1689 of, zoals het in de Britse geschiedenisboeken gloedvol heet, de Glorious Revolution. Tot mijn plezier is het verhaal over hoe stadhouder Willem III met slimme propaganda de Britten succesvol Europa in wist te trekken het coverartikel geworden in deze tijden van het naderende vertrek van de Britten uit de Europese Unie.

 

De spoken van Visegrád

Spoken_omslag_klein

Het is tijd om de titel van mijn nieuwe boek te onthullen! En hoe kan dat nu beter dan aan de hand van het omslag? Vanaf april 2018 ligt De spoken van Visegrád in de boekhandel. De inhoud? Laat ik uit de aanbiedingscatalogus van Uitgeverij Unieboek | Het Spectrum citeren.

‘Nationalistische regeringen in Boedapest en Warschau drijven steeds verder af van het Europese gedachtegoed. En dat terwijl de Europese Unie met de Brexit in het vooruitzicht juist naarstig op zoek is naar één gedeelde toekomstvisie. De vier Centraal-Europese landen Polen, Hongarije, Tsjechië en Slowakije hebben zich verenigd in de Visegrádgroep, een naam die verwijst naar een conferentie uit de 14e eeuw. Na de val van het IJzeren Gordijn werden ze in 2004 met open armen in de EU verwelkomd, maar nu worden ze vaak als dwarsligger gezien. De Hongaarse premier Orbán en zijn Visegrád-collega’s hebben hele andere toekomstplannen dan Merkel en Macron.

Geschiedenis speelt een grote rol in de politiek van de Visegrád 4. De sleutel is de in het Westen grotendeels onbekende tijd tussen de twee wereldoorlogen. Ivo van de Wijdeven neemt ons mee terug naar maarschalk Jozef Pilsudski en regent Miklos Horthy, en naar het Verdrag van Trianon uit 1920. Hij laat zien hoe de vier landen teruggrijpen naar het verleden van vóór hun communistische tijd en geeft een belangrijk inzicht in de drijfveren van dit deel van de Europese Unie. De spoken van Visegrád waren ook nu nog rond in Centraal-Europa.’

Momenteel werk ik nog hard aan het afronden van het boek en – zoals altijd – de laatste loodjes wegen het zwaarst. Maar in april krijgt De rafelranden van Europa gezelschap in de schappen!

Merkels verre voorloper

Stresemann

De Duitse Bondskanselier Angela Merkel kan in de aankomende Bondsdagverkiezingen als vanouds rekenen op een ruime meerderheid. Dat was een paar maanden geleden helemaal niet zo zeker: Duitsland leek na bijna twaalf jaar uitgekeken op ‘de machtigste vrouw van Europa’, die tijdens de migratiecrisis haar hand overspeelde met haar ‘Wir schaffen das’. Maar nee, Merkel kwam glorieus uit die crisis tevoorschijn.

Momenteel werk ik gestaag door aan mijn boek over Oost-Europa tussen de twee wereldoorlogen. In die periode kende Duitsland ook zo’n doortastende politicus als Merkel: minister van Buitenlandse Zaken Gustav Stresemann. Voor Geschiedenis Magazine beschreef ik hoe hij laveerde tussen toegeven aan kiezersgunst en vasthouden aan zijn eigen politieke koers. Daarmee wist hij in de jaren ’20 extremisme de kop in te drukken en Duitsland weer een volwaardig lid van de internationale gemeenschap te maken.

De toekomst van de EU?

De ratificatie van de Vrede van Munster

In De rafelranden van Europa beschrijf ik in het hoofdstuk over Europa ook hoe het Heilige Roomse Rijk (962-1806) gezien kan worden als verre voorloper van de Europese Unie, zeker in de periode na de hierboven afgebeelde Vrede van Westfalen. Voor de Internationale Spectator heb ik die gedachte verder uitgediept en probeer ik een antwoord te geven op de vraag welke lessen het Heilige Roomse Rijk kan leren voor de toekomst van de Europese Unie.

Ondertussen werk ik ook gestaag door aan ‘Intermarium’. Daar volgt binnenkort meer nieuws over.

Stilte na de storm

HN0617

Het is enige tijd geleden dat ik een bericht op mijn website heb geplaatst. Dat komt omdat ik de afgelopen weken tussen flesjes en luiers bivakkeerde. Daar is (gelukkig) nog geen verandering gekomen, maar de rust is na de geboorte van onze zoon wel een beetje wedergekeerd.

Inmiddels probeer ik het werk aan mijn tweede boek – werktitel ‘Intermarium’ – weer op te pakken. En ondertussen ben ik na een korte afwezigheid weer teruggekeerd in de kolommen van het Historisch Nieuwsblad. In nummer 6 van 2017 staat een artikel over de vijf helden van de Russische president Vladimir Poetin: Ivan de Verschrikkelijke, Peter de Grote, Catharina de Grote, Alexander I en Jozef Stalin. Zoals de lezers van De rafelranden van Europa weten, past Poetin in een eeuwenoude Russische traditie van autocraten.

 

Verhalen vertellen

Kirchick

Er bestaat een romantisch beeld van het schrijverschap, maar de harde realiteit is: een boek schrijven is hard werken. Soms zijn er van die dagen dat je zit echt zit te ploeteren om de juiste zinnen op papier te zetten. Maar het schrijven brengt ook hele leuke dingen met zich mee. Als een boek eenmaal af is, dan reis je rond om overal je verhaal te vertellen.

Zo bracht de Amerikaanse auteur James Kirchick de afgelopen dagen een bezoek aan Nederland om zijn nieuwe boek Het einde van Europa – Dictators, demagogen en de komst van donkere tijden te promoten. Zondag zat hij bij Buitenhof en maandag heb ik tijdens een lunch in Amsterdam uitgebreid met hem kunnen praten over de toekomst én het verleden van Europa. Een zeer inspirerend gesprek!

De dag erna ben ik zelf afgereisd naar het Brabantse Mierlo, het dorp van mijn jeugd. Mijn liefde voor boeken in het algemeen – en geschiedenisboeken in het bijzonder – is begonnen in de plaatselijke bibliotheek. Daar heb ik in een met bekende én onbekende gezichten gevulde zaal verteld over de rafelranden van Europa. En dat vertellen dat is misschien wel het allerleukste om te doen! Ook geïnteresseerd in mijn verhaal? Neem dan contact op.

Rechtse greep naar de macht in Parijs

lematin7fevrier1934

In april en mei gaan de Fransen naar de stembus om een nieuwe president te kiezen. De steun voor de centrumrechtse presidentskandidaat François Fillon van Les Républicains brokkelt dankzij een corruptieschandaal steeds verder af. Ondertussen doet Marine Le Pen van het extreemrechtse Front National het goed in de peilingen met een populistisch nationalistisch programma.

De situatie is vergelijkbaar met het Franse politieke landschap in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog. Het wantrouwen in de gevestigde politieke orde was toen groot. Corruptie en vriendjespolitiek waren niet van de lucht en schandalen werden breed uitgemeten in de media. Ook toen probeerden extreemrechtse groeperingen aan de macht te komen. Voor Geschiedenis Magazine schreef ik een artikel van hun greep naar de macht in 1934. Lees het hier.

Oudere artikelen die ik schreef voor Geschiedenis Magazine (en andere media) zijn nu allemaal terug te lezen in het overzicht van mijn publicaties.