Ivo van de Wijdeven

Een schriftje uit een vergane jas

Hongaren zijn trots op hun culturele helden. Dus ook op Miklós Radnóti (1909-1944), misschien wel een van de allergrootste dichters van Hongarije. Tenminste, zo wordt hij nu gezien. Hongaarse kinderen leren zijn gedichten uit hun hoofd en iedere Hongaar heeft wel een favoriet gedicht. Radnóti is overal.

Maar toen Radnóti nog leefde, was het heel anders. Vanwege zijn Joodse wortels werd hij buitengesloten en vervolgd. Hij eindigde in 1944 in een massagraf. Daar werd een paar jaar later een schriftje vol gedichten van zijn hand gevonden in een vergane jas. Daarna werd Radnóti in Hongarije op handen gedragen.

Het schriftje uit Bor is voor het eerst vertaald in het Nederlands. Daarom maakte Marian van der Pluijm voor OVT’s Het Spoor Terug een radiodocumentaire over Radnóti en hoe de Hongaren hem behandel(d)en. Zelf leverde ik ook een bescheiden bijdrage door te vertellen over Hongarije tijdens het leven van Radnóti in het interbellum. Wie daar nog meer over wil weten, kan terecht in De spoken van Visegrád.

Related Posts