Premier Starmer is bereid Britse militairen naar Oekraïne te sturen als veiligheidsgarantie bij een eventueel bestand met Rusland. Hij wil dat het Verenigd Koninkrijk een leidende rol speelt in de bescherming van Oekraïne en Europa. De Franse president Macron gooide in 2024 al het balletje van een Europese troepenmacht op, maar Starmer is de eerste Europese politicus die expliciet stelling neemt.

Uitgelekte plannen reppen van 30.000 militairen en luchtafweer, die strategische locaties – zoals steden, havens en kerncentrales – moeten bewaken, ver weg van de frontlinie. Of dat genoeg is? President Zelensky pleitte eerder voor maar liefst 200.000 militairen. Het is de vraag of er überhaupt een missie gaat komen en wat die mag doen. Starmer acht een ‘Amerikaans vangnet’ onmisbaar ter afschrikking, maar Trump lijkt daar niet toe genegen. En het Kremlin heeft al aangegeven mordicus tegen iedere troepenmacht te zijn.

In 1918 liepen de Britten en de Fransen ook voorop bij het sturen van een geallieerde interventiemacht om in te grijpen in de Russische Burgeroorlog. De Britten landden bij Moermansk en Archangelsk in het hoge noorden van Rusland, de Fransen bij de Oekraïense havenstad Odessa, en de Amerikanen en Japanners bij Vladivostok. Alles bij elkaar werden er zo’n 200.000 militairen ingezet.

Het idee was dat de geallieerden de tegenstanders van Lenins bolsjewieken zouden steunen. Maar ze kwamen terecht in een wespennest en ze hadden zelf ook een onduidelijk mandaat. De interventie liep uit op een fiasco. Lees bij Historisch Nieuwsblad hoe het de Fransen verging in OekraÏne. Bij OVT vertelde ik over de Britse avonturen in Noord-Rusland:

‘Niets over Oekraïne zonder Oekraïne’ was steeds het motto in Europa. Toch is dat precies wat er nu lijkt te gebeuren. De Amerikaanse president Donald Trump lijkt na een telefoongesprek met zijn Russische collega Vladimir Poetin vastberaden koste wat kost vrede te brengen. Of de Oekraïners dat nu willen of niet.

Want de Amerikaanse minister van Defensie Pete Hegseth heeft op een bijeenkomst van bondgenoten van Oekraïne een streep gezet door de doelen van de Oekraïense president Volodymyr Zelensky. Volgens het Witte Huis is het niet realistisch dat Oekraïne de grenzen van vóór 2014 terugkrijgt. En het NAVO-lidmaatschap kan het land ook op zijn buik schrijven.

Trump lijkt Poetin zijn zin te willen geven om als vredestichter de geschiedenisboeken in te gaan. Maar als hij daar even in had gebladerd, dan had hij kunnen lezen dat dat absoluut geen garantie voor succes is.

In 1938 dachten de Britse premier Nevillle Chamberlain en zijn Franse bijwagen Edmund Daladier een oorlog in Europa te kunnen vermijden door Adolf Hitler zijn zin te geven. Volgens Chamberlain en Daladier was het niet realistisch dat Tsjechoslowakije de grenzen van vóór 1938 kon behouden en steun kon het land ook op zijn buik schrijven.

‘Alles over Tsjechoslowakije zonder Tsjechoslowakije’, want het land mocht niet meepraten. Op de Conferentie van München tekenden zij voor wat Chamberlain ‘peace in our time’ noemde, maar Hitler bleek uiteindelijk toch niet te temmen. Lees bij Geschiedenis Magazine welke lessen we kunnen trekken. Of bepaal zelf aan de hand van deze briljante sketch van Welkom in de Geschiedenis of de geschiedenis rijmt…

Donald Trump aast op het Panamakanaal: de poort tussen de Atlantische en de Stille Oceaan. Volgens de Amerikaanse president was het een fout van de Verenigde Staten om het ooit aan Panama te geven. Het gaat Trump om economische macht. Precies om die reden was er begin negentiende eeuw een andere koning-koopman die een kanaal door Midden-Amerika wilde. Dat was niemand minder dan onze eigen koning Willem I!

Toen het eeuwenoude idee van In die tijd deed ook het eeuwenoude idee van een waterweg door Midden-Amerika weer opgeld deed, was ‘kanalenkoning’ Willem I meteen dolenthousiast. Scheepvaart door een Nicaraguakanaal zou van ‘vrijhaven’ Curaçao de spil in de wereldhandel maken. Bovendien hadden zijn ingenieurs met het graven van bijna 500 kilometer aan kanalen door Nederland veel waterbouwkundige kennis opgebouwd. Een megaproject in Nicaragua was de ideale volgende uitdaging. Volgens de koning zou het geen enkel probleem zijn om particuliere investeerders te vinden voor deze financiële buitenkans.

Lees bij Historisch Nieuwsblad hoe en waarom Willems ambities in Nicaragua nooit van de grond kwamen. Uiteindelijk werd het kanaal dwars door Panama gegraven, want het idee was simpelweg onweerstaanbaar voor imperialisten. Trump is slechts de volgende in een lange rij…